جاودان نامه

● جاودان نامه = جاویدان = الالهية الافضلية = شش ابتدا / تفسیر، عرفان و تصوف / فارسی jāvedān-nāme = jāvīdān = al-elāhīyat-ol afzalīya = šeš ebtedā فضل الله حروفی، 740 - 796؟ قمری fazl-ol-lāh-e horūfī (1340 - 1394) به فضل الله حروفی دو جاودان نامه نسبت داده شده است: جاودان نامه صغیر و جاودان نامه کبیر. منزوی در توصیف جاودان نامه کبیر وی (نسخه‌های 1: 1111) چنین می‌آورد: «تفسیری است عرفانی حروفی نه به ترتیب از قرآن در شش اوایل (ابتدا، مبحث): 1. فی الکلام عن (ساعة) ستت ایام؛ 2. اسماء و الارضین و ما بینهما؛ 3. آدم و حوا؛ 4. معاد و جزا و حشر؛ 5. انبیاء و شرایع؛ 6. مسائل که مباحث پنج گانه پیش گفته را در بردارد و خدا و صفات او با تحریرهای گوناگون». لکن آغازهایی که برای آن می‌آورد دست کم با نسخه مجلس شورا در زیر سازگار نیست، بلکه با آغاز جاودان نامه علی الاعلی که در زیر معرفی می‌شود سازگاری دارد. [نسخه‌های منزوی 1049 و 1111؛ گلپینارلی 56 و 69 و 71؛ فهرستواره منزوی 263/7؛ فرهنگ ایران زمین ج 10 ص 319]