جامع السعادة

● جامع السعادة / فقه / فارسی jāme‘-os sa‘āda حسینی شهشهانی، محمد بن عبدالصمد، - 1287 قمری hoseynī šahšahānī, mohammad ebn-e ‘abd-os-samad (- 1870) رساله فتوایی است در هفت «باب» مشتمل بر احکام عبادات با فوائد مختلف مهمی از فقه و اشاره به بعضی از ادله تألیف شده به درخواست جمعی از اهل تقوی و اهل دیانت و پس از تألیف چند کتاب فقهی مفصل چون «جنة الماوی» و «انوار الریاض» و «مشکاة الهدایة» می‌باشد و در واقع رساله عملیه مؤلف می‌باشد. این کتاب در چند کتاب چون کتب فقهی دارای ابواب مشتمل بر مقاصد و مباحث می‌باشد. آغاز: بسمله الحمدلله رب العالمین و الصلوة و السلام علی اشرف الخلائق اجمعین ... اما بعد چنین گوید خادم ارباب معرفت و یقین و تابعان شرع مبین. جمعی از اهل تقوی و دیانت از این ضعیف بی بضاعت خواهش و اصرار نمودند که جامعی بلسان عجمی در ابواب عبادات برسم اختصار ... بعد از اینکه تصانیف مختلفه برسم بسط و استدلال در آنها بتوفیق الله المتعال از این شکسته بال رسم شده بود مثل: عروة الوثقی و جنة المأوی، و انوار الریاض و مشکواة الهدایة و غیرها ... [الذریعة 59/5؛ ریحانة الأدب 275/3؛ دنا 557/3] شرح و حواشی: 1- جامع السعادة (مختصر)