جامع الحکمتین

● جامع الحکمتین / فلسفه / فارسی jāme‘-ol hekmatayn بابا افضل کاشانی، محمد بن حسین، - 667 ؟ قمری bābā afzal-e kāšānī, mohammad ebn-e hoseyn (- 1269) در آن به بهانه تفسیر «بسمله» پاره‌ای از مسائل فلسفی - عرفانی را به روش باطنی آورده است. در دیباچه به فهرست بخش‌های نوزده گانه «بسمله» می‌پردازد. از حرف «ب» درباره آفرینش خدا، تا می‌رسد به حرف «میم» درباره موالید عالم یا گیتی. در پایان دیباچه می‌گوید که در این رساله از حرف «میم» که باز پسین نوزده حرف بسمله است آغاز می‌شود تا می‌رسد به حرف «باء» که نخستین است. تا از آفریدگان به آفریدگار پی برد. این گفتار که در فهرست نگاشته‌های کاشانی نیامده بود. (احمد منزوی) آغاز: سبحان من ارسل عنقور الثريا من غصن الزبرجد ... بسمله و بدان که فاتحة الکتاب نام خدائی است عز اسمه و نمودکار است از عالم ... چاپ: به کوشش استاد دانش پژوه شناسانده شده و از روی یک نسخه با پیشگفتار در تهران به سال 1361ش چاپ شده است. [دنا 552/3؛ فهرستواره منزوی 119/6]