جامع الآداب

● جامع الآداب / اخلاق / عربی jāmi‘-ul ādāb سابوری، مرحب sābūrī, marhab کتابی سفینه‌مانند و مختصر است در موضوعات مختلف که ذیل هر موضوع اشعاری بدون نام سراینده را آورده است. این سبک تألیفات در ادب عربی خاص کتاب‌های محاضرات است که از قدیم‌ترین نمونه‌های آن می‌توان به حماسه ابی تمام اشاره کرد. نام کتاب و نگارنده آن در منابع مورد مراجعه به دست نیامد. از نسبت مؤلف در برگ نخست برمی‌آید که وی به منطقه سابور تعلق داشته است. در برگ نخست نسخه مجلس آمده که کتاب بیست و نه «باب» دارد. آنچه از عنوان‌های این ابواب در برگ‌های نسخه دیده شد چنین است: باب 1. ادب النفس و مجانبة الهوی؛ 2. الاخذ بالحزم؛ 3. ...؛ 4. الصمت و حفظ اللسان؛ 5. الحسد؛ 6. ...؛ 7. الصبر؛ 8. الحلم؛ 9. العفو؛ 10. ترک الغیبة؛ 11. صدق المنطق؛ 12. القناعة؛ 13. فی ...؛ 14. المکارم؛ 15. السخاء؛ 16. تجنب الظلم؛ 17. رب المعروف و ترک الامتنان و المطال به؛ 18. الاقتصاد؛ 19. صيانة الاموال؛ 20. المداراة؛ 21. الاخوان؛ 22. کتمان السر؛ 23. امثال و نوادر؛ 24. فی ...؛ 25. فی ... و البیان و الایجاز فی المنطق؛ 26. ... . دو نسخه دیگر از آن در متحف عراقی معرفی شده است.