جام جهان نمای شاهی

● جام جهان نمای شاهی / عرفان و تصوف / فارسی jām-e jahān-namā-ye šāhī طبسی، درویش محمد بن علی شاه، ق 9قمری tabasī, darvīš mohammad ebn-e ‘alī šāh (- 15c) تاریخ تألیف: 8 ذیحجه 839ق گفتاری است عرفانی، به نثر آمیخته به نظم. در آغاز آن می‌گوید: «این رموزات و اشاراتی است که بندگی ... امیر سید نورالملة و الدین نعمت الله (کرمانی) در خطه ماهان کرمان، در باغ کوشک، در 14 رجب 828 ق ایراد کرده بود. و اینک هنگامی که تولیت خادمی خانقاه بندگی جناب مشارالیه به طبس گیلکی از نواحی خراسان به نام این گدا، احقر خدام نعمت اللهی درویش محمد بن علی شاه الطبسی نوشته بود. اکنون برخی از آن رموز به قدر توانایی می‌نگارم». از پایان این گفتار و جابجایی دیگر رساله‌های دیگر نگارنده در مجموع به دست می‌آید، که وی، افزون بر آنکه از مریدان شاه نعمت الله کرمانی بوده، شیعی دوازده امامی نیز بوده است. (احمد منزوی) آغاز: کلمه‌ای چند از رموزات و اشاراتی که بندگی حضرت قطب الاقطاب سلطان النقباء و برهان الاولیاء امیر سید نورالملة و الدین نعمة الله سلام الله علیه در خطه ماهان کرمان (ن: کریمان) بر در باغ کوشک که مقابل مشهد اقدس بندگی جناب شیخی و مخدومی و مشار الیه است در روز جمعه رابع عشر شهر رجب سنه ثمان وعشرین و ثمانمائة در حینی که مشهد مقدس و مسند خود را به تصرف خدام بندگی حضرت سلطان السلاطین فی العالم خلاصه اولاد آدم و خاتم امیر سید حبیب الله بن امیر سید خلیل الله بن امیر سید نعمة الله گذاشته بود و تولیت مشهد مذکور به او تفویض فرموده و در آن باب نشان نوشته و هم درین حین نشان تولیت خادمی خانقاه بندگی جناب مخدومی مشار الیه به طبس گیلکی من نواحی خراسان به نام این گدای بی بضاعت بی نوا احقر الخدام نعمة حیز عبارت و مرکز استعارت گنجد به قدر وسع و امکان به تحریر می‌پیوندد. انجام: بنموده جمال او کوهی ×× در جام جهان نمای شاهی [دنا 527/3؛ فهرستواره منزوی 255/7]