جاماسب نامه (ترجمه)

● جاماسب نامه (ترجمه) / هیأت / فارسی jāmāsb-nāme (t.) جاماسب بن لهراسب، ق3 میلادی jāmāsb farzand-e lahrāsb (- 3c) مترجم: افندی ، عبدالله بن عیسی بیگ، 1066 - 1130 ؟ قمری کتاب منسوب به جاماسب وزیر گشتاسب، که گویا به دستور همو ساخته است. ظاهراً متن اصلی به زبان پهلوی بوده که به عربی ترجمه شده و از آن به فارسی برگردانده شده است. ترجمه فارسی آن چند تحریر دارد که گویا یکی از آنها ترجمه میرزا عبدالله افندی است. نه نسخه‌ها و نه ترجمه‌ها یکسان نیست و متن شامل مطالبی در پیشگویی و طالع‌بینی و بعضاً پزشکی است. آنچه از ترجمه‌ها به افندی نسبت داده شده، همانند نیست و بعضاً بدون نام مترجم است لذا نسخه‌ها همگی ترجمه او نمی‌باشد. آغاز: 1: بسمله؛ سپاس دارای ایزدی را جل جلاله سزد که ما را بیافرید به نیکوتر وجهی ... چنین گوید جاماسب بنده شاه بزرگ گشتاسب بن لهراسب که جاوید باشد نام او ... 2: احکام جاماسب که از دین به مازدیسنان کرده است از زفان پهلوی نقل کرده، حکیم جاماسب در ایام شاه وشتاسب بوده است و مؤبدان موبد و دستور او بود و در این روزگار به دانایی او کسی نبود روزی گشتاسب شاه از جاماسب حکیم پرسید انجام: 1: اگر همه احوال بگویم دراز گردد والله عالم الغیب 2: آنچه دریافتم شما را آگاه کردم چنانکه هر من حکیم و دانایان پیش گفتند و رفتند اما به اندازه عقل خویش گفتم و رفتم العلم عند الله لا یعلم الغیب الا الله چاپ: بمبئی، سنگی، به اهتمام میرزا محمد ملک الکتاب شیرازی، 240ص؛ بمبئی، 1313، سنگی، وزیری، 32ص [نسخه‌های منزوی 279/1و 280: منظوم؛ فهرستواره منزوی 2897/4 و 937/2؛ الذریعة 32/5 و 93/4 و 22/5-23؛ مشار فارسی 1486/2؛ مشترک پاکستان، 1162/8؛ فرزانگان زرتشتی تألیف شهمردان: 129؛ آثار عجم از فرصت شیرازی: 17؛ سزگین 10/7 و 86؛ استوری 106/2؛ دنا 520/3 (38 نسخه)]