جادة العاشقین

● جادة العاشقین / تراجم / فارسی jādat-ol ‘āšeqīn خوارزمی، شرف الدین حسین بن کمال الدین حسین، - 958 قمری xārazmī, šaraf-od-dīn hoseyn ebn-e kamāl-od-dīn hoseyn (- 1551) تاریخ تألیف: 3 رجب 973ق؛ محل تألیف: فیض آباد سفیدمون بخارا (خانقاه) در احوال مراد و پیر و پدر خود، و به خواهش درویشان فرارود، تاشکند و حصار و ختلان و بدخشان، به سال 970/ 3-1562م نگاشته و گویا تا 973ق/1665م بدان می‌پرداخته است. آنچه از دیباچه کتاب برمی‌آید این که کتاب خلاصه مفتاح الطالبین نیست بلکه در مقدمه از آن نام برده و منزوی معتقد است که این اشتباه از اته سرچشمه گرفته است. در پانزده «باب»، هر یک در چند «فصل»: باب 1. مقدمه کتاب، سه «فصل»؛ 2. پیران و مقتدیان سلسله حسینیه، سه «فصل»؛ 3. اصل و نسب حضرت مخدومی، دو «فصل»؛ 4. ابتدای رسیدن جذبه حقیقی از ریاضیات و مشاهدات؛ 5. مجاهداتی که پس از شرف انابت ...؛ 10. گذشتن از خود و رسیدن به مقصد اعلا؛ 14. خلیفگان ایشان؛ 15. خاتمه در ذکر شمار زنان و فرزندان ایشان. استوری (974/1) و برخی دیگر آن را نگاشته کمال الدین محمود غجدوانی دانسته‌اند. آغاز: در حمد و ثنای تو زبانها شد لال ×× اوصاف کمالات تو بیرون ز مقال. یا رب چه بیان به الماس زبان در بحر عشق در معانی توان سفت ... اما بعد بر سالکان راه و مقربان درگاه اله و بر اهل جلال و طالب سخنان کمال پوشیده و مخفی نماند ... انجام: تمام شد این نسخه ام سال تاریخش، از آن گفتا خرد: اتمام یافت. چاپ: ظاهرا چاپ شده [فهرستواره منزوی 2094/3]