ثواقب المناقب (ترجمه)

● ثواقب المناقب (ترجمه) / تراجم / ترکی savāqeb-ol manāqeb (t.) مثنوی خوان، درویش محمود، ق 10 قمری masnavī xān, darvīš mahmūd (- 16c) وابسته به: ثواقب المناقب؛ همدانی، عبدالوهاب بن محمد (- 10) اهداء به: سلطان مراد (983-998) شیخ شمس الدین احمد افلاکی (-770ق) در 718-754 مناقب العارفین خود را در ده فصل ساخته است سپس عبدالوهاب بن جلال الدین محمد همدانی در 947ق آن را تجدید و تکمیل نموده و یک مقدمه و نه ذکر و یک خاتمه در آن گذارده و ثواقب مناقب اولیاءالله نامیده است. آنگاه درویش محمود مولوی مثنوی خوان این یکی را به ترکی برگردانده «ترجمه ثواقب» خوانده است (استوری 937: 1). در این ترجمه ترکی ده «فصل» است: 1. سرگذشت برهان الدین ولد بلخی؛ 2. سرگذشت سید برهان الدین محقق ترمذی؛ 3. سرگذشت مولوی رومی؛ 4. ملاقات شیخ شمس الدین تبریزی؛ 5. تسلیم شیخ صلاح الدین زرکوب قونوی؛ 6. ارادت حسام الدین ارموی؛ 7. ذکر سلطان بن سلطان ولد مولوی؛ 8. ذکر ابن سلطان الولد العارفی؛ 9. ذکر شمس الدین عابدی؛ 10. ذکر شمس الائمه سید الاجله سلطان العلماء بهاءالدین ولد بلخی. [فهرست تاریخ و جغرافیا 300؛ دنا 505/3]