ثواقب المناقب

● ثواقب المناقب / تراجم / فارسی savāqeb-ol manāqeb همدانی، عبدالوهاب بن محمد، ق 10 قمری hamadānī, ‘abd-ol-vahhāb ebn-e mohammad (- 16c) وابسته به: مناقب العارفین و مراتب الکاشفین؛ افلاکی، احمد بن اخی ناطور (649-745) تاریخ تألیف: 947ق گزیده «مناقب العارفین» افلاکی است در احوالات مولوی بلخی و مولویان، در 9 «باب» (نه 10 «باب»): 1. ذکر سلطان العلما؛ 2. ذکر سید برهان الدین محقق؛ 3. حضرت مولانای رومی؛ 4. شیخ شمس الدین؛ 5- شیخ صلاح الدین؛ 6. چلبی حسام الدین؛ 7. سلطان ولد؛ 8 چلبی عارف؛ 9. چلبی شمس الدین. درویش محمود مولوی آن را به ترکی برگردانده و «ترجمه ثواقب» نامیده است. (احمد منزوی) آغاز: نیر اعظم حمدی که صد هزاران هزار شمس فلک چهارم یک ذره از اشعات جمال با کمال او نباشد ... انجام: به حرمت حضرت احمد مختار و آل و اصحاب اخیارش، یا حفیظ یا غفار یا قادر یا ستار ... ارحم الراحمین ... رب العالمین. [دنا 515/3؛ فهرستواره منزوی 2093/3] شرح و حواشی: 1- ثواقب المناقب (ترجمه)؛ مثنوی خوان، درویش محمود (- 10)