ثواب قضاء حوائج الاخوان و ما جاء فی اغاثة اللهفان

● ثواب قضاء حوائج الاخوان و ما جاء فی اغاثة اللهفان / حدیث، اخلاق / عربی ṯawāb-u qaḍā’-i ḥawā’ij-il ixwān wa mā jā’a fī iġāṯat-il lahfān نرسی، محمد بن علی، 424 - 510 قمری narrasī, mohammad ebn-e ‘alī (1034 - 1117) جزء مختصری است در جمع احادیث مربوط به ثواب «قضاء حوائج اخوان» و آنچه در ثواب «اغاثة لهفان» وارد شده است. نرسی این جزء را گرد آورده و از مشایخ خود روایت نموده و چند تن جزء مذکور را از وی روایت کرده‌اند از جمله: ابوالعلاء محمد بن جعفر بن عقیل بصری و ابوالفضل عبدالمحسن بن تریک بن عبدالمحسن و قاضی القضاة ابی صالح نصر بن عبدالرزاق جیلی و سید تاج الدین ابی الحسن علی بن احمد حسینی غرافی که نامشان در صفحه عنوان نسخه درج شده است. شرح حال افراد مذکور در کتب تراجم آمده است. رساله فصل‌بندی خاصی ندارد، روایات را با «حدثنا» یا «اخبرنا» شروع می‌کند، احادیث را مسند می‌آورد و در پایان، چند بیت شعر مناسب با موضوع رساله آورده است. قدیمی‌ترین نسخه شناخته شده از این رساله در کتابخانه «چستربیتی» محفوظ است و تصویر حاضر از نسخه مذکور اخذ شده است. مقابله و تصحیح این نسخه را عارف مشهور، محیی الدین ابن عربی، در 18 رمضان 625 در رباط نسوان به پایان رسانده است. نسخه‌های دیگری که از این رساله شناخته شده‌اند نوعاً از روی نسخه محیی الدین استنساخ شده‌اند و این مسأله موجب اشتباه برخی از فهرست‌نگاران و محققان شده است؛ از جمله در فهرست کتابخانه ملی پاریس، مؤلف رساله محیی الدین ابن عربی دانسته شده و عثمان یحیی نیز در مؤلفات ابن عربی، این رساله را ضمن آثار محیی الدین ابن عربی معرفی نموده و افزوده که نام دیگر آن رسالة وعظ است. چاپ: تحقیق دکتر عامر حسن صبری، انتشارات «دارالبشائر الاسلامیة»، بیروت، 1414ق، جزو سلسلة الاجزاء الحدیثیة، 112ص [سیر اعلام النبلاء، ج19، ص 274-276؛ فؤاد سید، فهرست المخطوطات، ج1، ص 199؛ دی سیلان، فهرست المخطوطات العربیة، المکتبة الوطنیة باریس، ص 316، ش 1966؛ عثمان یحیی، مؤلفات ابن عربی، ترجمه احمد محمد طیب: ص 264، رقم عربی 210، رقم فرانسوی 785؛ فهرس مخطوطات دارالکتب الظاهریة، التصوف، ج1 ص 352-353؛ معجم المؤلفین، ج 11، ص 66؛ مقدمه دکتر عامر حسن صبری بر تحقیق رساله ثواب قضاء حوائج الاخوان ...]