ثمره طبی

● ثمره طبی / ادبیات / فارسی samare-ye tebbī طغرای مشهدی، - 1100 قمری toqrā-ye mašhadī (- 1689) با نثر آمیخته به نظم. در آن بسیاری از واژه‌ها و اصطلاح‌های پزشکی و گیاهان را به استعارت به کار برده است: اما بعد، چون به مقتضای نبض‌شناسی خامه حکمای شهر فصاحت لقمانم می‌خوانند و به موجب شریان گزینی نامه اطبای دیار بلاغت بقراطم می‌خوانند ... (احمد منزوی) آغاز: بسمله. ثمره طبی طغرا که تازه میوه کاغذین سبد ... ای درد تو بهتر از دوای دگری ×× بیماری تو به از شفای دگری انجام: عالم همه محتاج دوای علل اند ×× جز خاکی فریاد رسی بی علت [دنا 509/3؛ نسخه‌های منزوی 3548/5: نشانی 5 نسخه؛ مشترک پاکستان 170/5: نشانی 6 نسخه]