تیقن الطهارة و الحدث و الشک فی السابق منهما

● تیقن الطهارة و الحدث و الشک فی السابق منهما = الشک فی سبق الطهارة و الحدث / اصول فقه / عربی tayaqqun-uṭ ṭahāra wa-l ḥadaṯ wa-š šakk fī-s sābiq min-humā = aš-šakk fī sabq-iṭ ṭahāra wa-l ḥadaṯ شهید ثانی، زین الدین بن علی، 911 - 965 قمری šahīd-e s̄ānī, zayn-od-dīn ebn-e ‘alī (1506 - 1558) تاریخ تألیف: چهارشنبه 13 شوال 982ق رساله کوتاهی است درباره حکم کسی که یقین به طهارت یا حدث داشته باشد ولی شک کند که کدامیک از آنها سابق هستند. مؤلف پس از تقسیم مسئله به دو حالت «عدم علم مکلف به حالت قبل» و «علم مکلف به حالت قبل»، حکم حالت اول مبنی بر وجوب طهارت را اجماعی دانسته؛ سپس اقوال مختلف فقها پیرامون حالت دوم را بیان و بررسی نموده است. آغاز: بسمله. اذا تیقن الوضو الحدث و شک فی السابق منها فان لم یعلم حالة قبلها فقدا جمع العلماء انجام: فان النافع انما هو الطهارة الرافعة لا مطلق الطهارة كما قد عرفته سابقا. و على ما اخترناه لا يفتقر إلى هذا التكلف و إنما حررناه تحقيقا لقولى التفصيل مع أن الشبهة لا تنحسم عنهما بذلك أصلا و ان ترجح ذلك الجانب بوجه ما. و الله تعالى أعلم بحقائق أحكامه و حسبنا الله و نعم الوكيل. چاپ: رساله حاضر نیز در ضمن رسائل الشهید الثانی، به سال 1379 شمسی از سوی استاد رضا مختاری تحقیق و در قم چاپ شده است؛ ایران، سنگی، 1313، خشتی، 11ص [مقدمه‌ای بر فقه شیعه 195؛ الذریعة 159/11؛ روضات الجنات 375/3؛ دنا 494/3 (23 نسخه)]