تیسیر الاحکام

● تیسیر الاحکام / فقه / فارسی taysīr-ol ahkām دولت آبادی، احمد بن شمس الدین، - 849؟ قمری dowlat ābādī, ahmad ebn-e šams-od-dīn (- 1446) به خواهش: سلطان ابراهیم شاه شرقی، شاه جونپور (803-844ق) عقاید و فقه و اخلاق است، نثر آمیخته به نظم، در پنج «باب» و «فصل»هایی: باب 1. ایمان، فصل در کلمه کفر؛ باب 2. ترک گناه، فصل در توبه؛ باب 3. احکام، در سی و نه فصل، 1) فضیلت نماز، 2) طهارت، 3) فرایض وضو، 4) استنجاء، 5) غسل ...؛ باب 4. محضورات، سه فصل؛ باب 5. اخلاق، چهار فصل: 1) آداب حق تعالی، 2) آداب معیشت با بزرگان، 3) معیشت با دوستان، 4) معیشت با سایر مردمان. نسخه ها با یکدیگر جدایی دارند. و آنچه اته و ریو درباره روزگار نگارش نوشته اند درست نیست. (احمد منزوی) آغاز: حمد وافر و ثنای متوافر مر حضرت صمدیت ذوالجلال جل جلاله که اساس دین حنفی را به تأسیس بناء علم بنیاد نهاد انجام: به تسبیح و تهلیل و استغفار ختم کند تا خانمت (خاتمت) مجلس به خیر باشد ... سبحان الله وبحمده سبحانک ربک رب العزة عما یصفون و سلام على المرسلين والحمدلله رب العالمين [تسبیحی 101/2؛ دانش پژوه، فقه هزار و چهارصد ساله، 63؛ مشترک پاکستان 1112/2، همانجا 840/14 (34 نسخه)؛ رحمان علی، علمای هند، 88؛ الذریعه 553/9(2) «دیوان شهاب ...» به تفصیل؛ اعلام 1096/2؛ اته 2595؛ دنا 490/3]