التوحید و النبوة و الولایة

● التوحید و النبوة و الولایة = اثبات الواجب = العلم الإلهی / عرفان و تصوف / عربی at-tawhīd wa-n nubuwwa wa-l walāya = iṯbāt-ul wājib = ‘ilm-ul ilāhī قیصری، داود بن محمود، - 751 قمری qeysarī, dāvūd ebn-e mahmūd (- 1351) رساله‌ای است در توحید، نبوت و ولایت با بیانی عرفانی. مؤلف این رساله را پس از شرح فصوص نوشته و در چند جای این رساله از شرح فصوص و مقدمات آن یاد کرده است. دارای «مقدمه» و سه «مقصد» و هر کدام دارای چندین «فصل»: المقدمة در دو «فصل»: 1) موضوع هذا العلم، 2) بعض اصطلاحاتهم؛ مقصد 1. در سه «فصل»: 1) وجود الإلهی، 2) مراتب التنزلات الوجودیة، 3) تشریح عالم المثال؛ مقصد 2. در سه «فصل»: 1) النبوة، 2) الولایة، 3) طریق إکتساب الولایة؛ مقصد 3. در سه «فصل»: 1) الجمع و نتایجه، 2) التوحید و مراتبه، 3) الخلافة. آغاز: المقدمة فیها فصلان، الفصل الاول، فی موضوع هذا العلم و مبادیه و مسائله، اعلم و ایدنا الله و ایاک ان الوصول الى الله سبحانه قسمان انجام: فمن اراد ذلک فلیطلب فی شرح الفصوص الذى لنا، فقد بیناها هنا لک شعباً و الله اعلم بالصواب و الیه المرجع و المآب ... چاپ: در رسائل قیصری به تصحیح سید جلال الدین آشتیانی (تهران، انجمن حکمت و فلسفه ایران: 1381 (چاپ دوم) [دنا 405/3 (5 نسخه)؛ ریحانة الأدب 431/3؛ رسائل قیصری با تعلیق و تصحیح و مقدمه مرحوم سید جلال الدین آشتیانی، صفحه 1 تا 42]