توحید مفضل (ترجمه)

● توحید مفضل (ترجمه) / کلام و اعتقادات، حدیث / فارسی towhīd-e mofazzal (t.) مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، 1037-1110 قمری majlesī, moḥammad bāqer ebn-e moḥammad taqī (1628 - 1699) وابسته به: التوحید = توحید مفضل = کتاب الفکر = کنز الحقایق و المعارف مفضل بن عمر (قرن 2) اهدا به: شاه سلیمان صفوی (1077-1105ق) سال تألیف: رجب 1094ق ترجمه تحت اللفظی است از حدیث مشهور به «توحید مفضل» که حضرت امام صادق (ع) در چند مجلس بر مفضل بن عمر جعفی کوفی املاء نموده است مترجم گاهی مطالبی را با عنوان «مترجم گوید» به آن اضافه نموده است. آغاز: بسمله الحمدلله الذی هدانا على توحيده بصفوته محمد المفضل على عبيده وعترته الاكرمين المخصوصين بلطفه قديمه و جديده عليه و عليهم من الصلوات والتحيات ما يليق ... اما بعد قاصر از نیل معانی انجام و تو را نزد ما مکان بلند هست و دلهای مولا و مؤمنان تو را می طلبند مانند تشنه که آب طلبد و آن چه تو را وعده دادم از من سؤال مکن تا خود بگویم به تو مفضل گفت پس برگشتم از نزد مولای خود با نعمتی و کرامتی که هیچ کس با چنین حالی بر نگشته بود. چاپ: مشار فارسی ص 396؛ ج 1، ص 1285 ، (8) چاپ ایران بی ناشر، 1322ق، رقعی 222+4+13 ص؛ تهران، سنگی، 1271، وزیری کوچک بدون شماره صفحه؛ [تهران]، سنگی، 1271، وزیری ،کوچک، بدون شماره صفحه در هامش) [الذریعه 91/4 شماره 411؛ کتابشناسی مجلسی ص 85؛ فهرستواره منزوی 115/6؛ دنا 400/3-402 (74) نسخه)]