التوحيد

● التوحيد = الرسالة التوحيدية / فلسفه / عربی at-tawḥīd = r.-ut tawḥīdīya زنوزی، علی بن عبدالله، 1234 - 1307 قمری zonūzī, ‘alī ebn-e ‘abd-ol-lāh (1819 - 1890) رساله مختصری است در مسائل توحید و اثبات صانع تعالی به روش فلسفی و ظاهراً بخشی از تعلیقات اوست بر اسفار صدر المتالهین بر مسئله توحید. وی این مسئله را سزاوار تفصیل بیشتر دیده و به آن پرداخته است. این رساله با نام «التوحید» یا «التوحیدیه» در برخی از فهارس و مآخذ معرفی شده است. نسخه‌ای از آن در آستان قدس است با عنوان توحیدیه و با دیباچه‌ای که بعداً بر آن افزوده‌اند. دارای این عناوین است: مسئله تفریعیه و فلسفه تحقیقیه ثمرة توحيديه في كلمة تفريعيه تفرع انتقادی و تحصیل انکشافی و مانند اینهاست. آغاز: الحمد لله الذی جعل العقل و المعقولات شراباً لروح من خلع سرابيل الشهوات، و تخلى من هموم الجسمانيات انجام: و الى هذا التطبيق يشير اشارة اجماليه قول القائل. حق جان جهانیست و جهان جمله بدن ×× اصناف ملائکه حواس این تن / افلاک و عناصر و موالید اعضا ×× توحید همین است و دگرها همه فن. ونا هیک فی ذلک تصاعيف ما بيناه فاحسن تدبيرها كلها الحمد لله الذى هدانا لهذا و ما كنا لنهتدى لولا ان هدانا الله چاپ: در مجموعه مصنفات حکیم موسس آقا علی مدرس طهرانی (تهران، انتشارات اطلاعات: 1378)، جلد دوم، به تصحیح محسن کدیور