اجازة لمحمد رفيع بن محمد مؤمن الگيلانی

● اجازة لمحمد رفيع بن محمد مؤمن الگيلانی / اجازات / عربی ijāzat-un li-muḥammad rafī‘ ibn-i muḥammad mu’min al-gīlānī مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، 1037 - 1110 قمری majlesī, mohammad bāqer ebn-e mohammad taqī (1628 - 1699) تاریخ اجازه: 7 ذیحجه 1087ق اجازه مفصلی است که علامه مجلسی در آن از شخص مجاز تجلیل بسیار به عمل آورده و جایگاه علمی او را در علوم عقلیه و نقلیه ستوده است، چنانکه گوید: «فوجدته بحراً ذاخراً من العلم لا يساحل و الفقیه حبراً ماهراً فی الفضل لا يناضل». چاپ: با تحقیق سید احمد حسینی اشکوری، میراث حدیث شیعه، دفتر چهارم، قم، مؤسسه فرهنگی دارالحدیث، 1378ش [الذريعة 1: 154؛ الاجازة الكبيرة 138؛ بحارالانوار 266/45؛ تتمیم امل الآمل 111؛ تلامذة العلامة المجلسی 100؛ ریاض العلماء 106/7؛ ریحانة الادب 197/5و 381؛ طبقات اعلام الشيعة 226/5؛ فوائد الرضوية 537؛ الفيض القدسی: ج2؛ لؤلؤة البحرين 91؛ معجم اعلام الشيعة طباطبائی 214/1]