تنقیح المقال في كيفية طريق الاستدلال

● تنقیح المقال في كيفية طريق الاستدلال / درایه / عربی tanqīḥ-ul maqāl fī kayfiyyat-i ṭarīq-il istidlal بلاغی، حسن بن عباس، ق 12 قمری balāqī, ḥasan ebn-e ‘abbās (- 18c) مؤلف پس از آنکه از نگاشتن کتاب «منتهى الوصول الى علم الاصول» خود فراغت یافت، بر آن شد که کتابی در شناخت علل و سقیم و صحیح و مستقیم از اخبار بنویسد تا دستوری قاطع برای عمل مجتهدین باشد. این کتاب که در پاره‌ای از قواعد علم الحدیث و چگونگی شناخت راویان اخبار می‌باشد، در واقع رد بر اخباریان است و دارای «مقدمه» و سیزده «باب»: المقدمة: فی معنی الحدیث؛ باب 1. انقسام الحدیث و الخبر و السنة و الأثر؛ 2. بیان احکام السنة؛ 3. حکم المتواتر فی السنة؛ 4. أخبار الاحاد؛ 5. تحقیق ما ذهب اليه الأخباريون و المجتهدون؛ 6. علة العدول عن مصطلح القدماء؛ 7. فيما يشترط فی الراوی؛ 8 معنی العدالة؛ 9. جواز رواية الحديث بالمعنى؛ 10. التعادل و الترجیح بین الأخبار المتعارضة؛ 11. بیان طريقة المحدثین؛ 12. فيما يشترط للراوی فی تحمل الرواية؛ 13. فوائد مهمة يستدعى المقام ذكرها. آغاز: بسمله، انمی اصل فرعه معالم الدين و ابهی فرع ثمرته تهذیب اخلاق العارفين حمد من استدل على وجوب وجوده بالأدلة القاطعة و البراهين. انجام: و على بن المسيب و على بن الحسن على ما ذكره البعض و حديث يشتبه الامر يرجع الى الترجيح بالقرائن او الوقف. [دنا 373/3]