تنبیه الغافلین و تذکرة العارفین

● تنبیه الغافلین و تذکرة العارفین = شرح نهج البلاغة / شرح حدیث / فارسی tanbīh-ol qāfelīn va tazkerat-ol ‘ārefīn = š.-e nahj-ol balāqa کاشانی، فتح الله بن شکرالله، - 988 قمری kāšānī, fath-o-llāh ebn-e šokr-ol-lāh (- 1581) وابسته به: نهج البلاغة؛ شریف الرضی، محمد بن حسین (359-406) تاریخ تألیف: 955ق ترجمه سلیس و روانی از «نهج البلاغة» است که با شرح و توضیح آمیخته است و بیشتر به حل غوامض و توضیح مشکلات عنایت شده است. چون کتاب «نهج البلاغه» شریف رضی دارای استعارات و تشبیهات و غرایب لغات بسیاری بوده که فهم آن برای برخی از طالبان مشکل می‌نموده است، لذا مؤلف با استفاده از شروح نهج البلاغه، نظیر شرح ابن میثم و غیره، به ترجمه و تبیین و تفسیر آن کوشیده و برخی از روایات و حکایات مناسب را بدان افزوده است. چنان که خود در مقدمه بدان تصریح کرده‌اند، نام این کتاب را «تنبیه الغافلین و تذکرة العارفین» نهاده و از ترجمه‌های بسیار مختصر نهج البلاغه می‌باشد. بعضی این ترجمه را شرح گفته‌اند، ولی از حد ترجمه تجاوز ننموده است. آغاز: بسمله تیمنا بذکره العزیز الکریم، الحمدلله الذی هدانا لهذا ... و الصلوة علی من امر العباد بان يصلوا عليه و يسلموا ... اما بعد بر ذوی بصائر ثاقبه و خواطر باهره مخفی نیست که ترقی بمدارج قرب الهی انجام: و الحمدلله و ستایش فراوان مر خداوند عالمیان راست ... و سلام و تحیت فرستاد بر او سلامی بروجه تمام، تمت هذه الترجمة فی شهر ... چاپ: تهران، 1313ق؛ تهران 1370 ش؛ تهران، سنگی، 1275ق، وزیری [الذريعة 447/4 و 143/14 و 446/4؛ کشف الحجب 143، هدية العارفين 815/1؛ فهرستواره منزوی 404/6؛ مشار فارسی، ج1 ص 1432؛ دنا 355/3 (53 نسخه)]