تنبیه السلاطین

● تنبیه السلاطین = عدالة السلاطین / عرفان و تصوف / فارسی tanbīh-os salātīn = ‘edālat-os salātīn خواجگی کاسانی، احمد بن جلال الدین، - 949 قمری xājegī kāsānī, ahmad ebn-e jalāl-od-dīn (- 1543) رساله‌ای کوتاه در نصیحت و پند دادن به پادشاهان و حکمرانان و دعوت آنان به انجام عدل و داد و آباد ساختن دین و دنیای مردم همراه با ذکر شاهد مثال از آیات و اخبار و حکایات تاریخی است. با تفسیر و تأویل آیه «خلیفگی انسان» آغاز می‌کند و این که خداوند آدم را برای این آفرید که جهان را آباد کند ... نیاز به همسر، آفرینش حوا، توسعه جامعه بشری با دیدی عارفانه و افسانه گونه، تا می‌رسد به امروز و پادشاهان و وظایف ایشان؛ با عناوین: «بدان ای طالب صادق» به نثر آمیخته به نظم. این جز «زبدة السالکین و تنبیه السلاطین» اوست. آغاز: بسمله، حمدله، اما بعد فقد قال الله تبارک و تعالی «و اذ قال ربک للملائکة انی جاعل فی الارض خلیفة» بدان ای طالب صادق که حق سبحانه و تعالی دنیا را خلق کرد ... و بعد از آن خواست دنیا را معمور سازد آدم را خلق کرد ... انجام: و دیگر آنکه اگر کسی در خود پنداری دارد فرو شکند و دعوی از سر او بیرون رود و نیک او بد نماید. [فهرستواره منزوی 400/6؛ مشترک پاکستان 1211/3 «آداب السالکین» 2280/4 (4 نسخه)؛ دنا 347/3 (1 نسخه)]