تنبیه الراقدین فی ایقاظ النفس بذکر الموت و الرحیل (ترجمه)

● تنبیه الراقدین فی ایقاظ النفس بذکر الموت و الرحیل (ترجمه) / اخلاق / فارسی tanbīh-ur rāqidīn fī īqāẓ-in nafs bi-ḏikr-il mawt wa-r raḥīl (t.) قمی، محمد طاهر بن محمد حسین، - 1098 قمری qomī, mohammad tāher ebn-e mohammad hoseyn (- 1687) وابسته به: تنبیه الراقدین فی ایقاظ النفس بذکر الموت و الرحیل؛ قمی، محمد طاهر بن محمد حسین (-1098) در پند و اندرز ترجمه‌ای است همراه با متن که هر دو از خود مؤلف است و گاهی از حدود ترجمه خارج می‌گردد، با عنوان‌های: فصل فی موعظة موثرة، فصل فی موعظة كامله، خاتمة فی آداب ذكر الموت. همراه با رباعیاتی از مؤلف. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد ای عزیز من بدان و آگاه باش که جمیع حیوانات با انسان در بدن و اعضا شریکند ... انجام: و نه اصرار داشتگان ای ضامن جزای نیکو کاران و به اصلاح آورنده عمل مفسدان. [نسخه‌های منزوی 1569/2؛ ریحانة الادب: 489/4؛ الذریعة: 91/4 و 443؛ دنا 347/3 (6 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 400/6 و 230/9] شرح و حواشی: 1- تنبیه الراقدین (منتخب)