التنبيهات على معانى السبع العلويات

● التنبيهات على معانى السبع العلويات = شرح القصائد السبع العلويات / ادبیات / عربی at-tanbīhāt ‘alā ma‘āni-s sab‘-il ‘alawīyāt = š.-ul qaṣā’id-is sab‘-il ‘alawīyyāt راوندی، محمد بن حسن، ق8 قمری rāvandī, mohammad ebn-e hasan (- 14c) وابسته به: القصائد السبع العلويات = قصاید سبعه علویه؛ ابن ابی الحدید، عبدالحمید بن هبة الله (586-655) شرح معروفی است بر «القصاید السبع العلویات» که ابن ابی الحدید در مدح امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (ع) سروده است. شارح بیشتر به جهات ادبی و لغوی اشعار پرداخته است. در دیباچه می‌گوید من این قصاید را نزد استادم شمس الدین ابی محمد محفوظ بن و شاح در خانه‌اش در حله در صفر 680ق خوانده‌ام و آنها را از سراینده آنها برایم روایت کرده است. برخی اشتباهاً آن را به سید محمد عاملی صاحب مدارک نسبت داده‌اند. آغاز: بسمله بواجب الوجوب استعین و بارشاد ه سبیل الحق استبین و اصلی و اسلم علی محمد وآله الطیبین الطاهرین الذین هم حبل الله المتین ... اما بعد فان القصائد السبع العلویات نظم الشیخ انجام: هی دون مدح الله جل و فوق ما ×× مدح الوری و علاک منها افضل. ولقد اجاد حشره الله مع من تولاهم. قد تمت هذه الابیات چاپ: به نام راوندی، ایران، 1304؛ صیدا، 1341 [الذریعة 392/13 و 450/4 و 391/13؛ کشف الظنون 977/2؛ امل الآمل 254/2؛ ریحانة الادب 218/5؛ دنا 332/3-334 (63 نسخه)؛ التراث العربی المخطوط 488/3-489؛ معجم الآثار المخطوطة حول الامام علی بن ابی طالبص 97 و 201-202؛ در دانشگاه تهران 71/8 مؤلف این کتاب را سید محمد عاملی صاحب مدارک یا ابن وشاح دانسته اند که هر دوی آنها نادرست است]