التقية

● التقية / فقه / عربی at-taqīyya انصاری، مرتضی بن محمد امین، 1214 - 1281 قمری ansārī, morteza ebn-e mohammad amīn (1800 - 1865) رساله‌ای است استدلالی درباره تقیه و مفهوم آن، مشتمل بر مباحث: فی انقسام التقية الى الأحكام الخمسة، فيما يتصور به الاذن من الشارع في التقية من الادلة، فی اعتبار المندوحة و عدم اعتبارها، فی اعتبار الأخبار الواردة في التقية و تفاسیرها، فی انه لو خاف التقية فی محل وجوبها هل يبطل العمل ام لا، فی ترتب آثار الصحة على العمل الصادر تقية . آغاز: بسمله وبه نستعين التقية كالتقاة اسم لاتقى يتقى والتاء بدل من الواو كما فى تهمة وتخمة والمراد هنا التحفظ عن ضرر الغير بموافقته فی قول او فعل انجام: قلت اصبر فان ذلك فى الله قليل قال عليه السلام يا ميثم فاذا تكون معى فی درجتی الحديث چاپ: ایران، سنگی، بی ناشر، 1274ق، رحلی، 387-393صص؛ 1375ق، وزیری بزرگ (صص 320-325)؛ تهران، 1299ق، 4ص (صص 140-143)؛ تهران، 1280ق (7ص، صص326-332)؛ در پایان کتاب مکاسب بارها به چاپ رسیده است. [الذريعة 405/4؛ دنا 277/3 (11 نسخه)؛ مشار عربی ص 454]