تقليد الميت و الاعلم

● تقليد الميت و الاعلم / اصول فقه / عربی taqlīd-ul mayyit wa-l a‘lam رشتی، حبیب الله بن محمد علی، 1234 - 1312 قمری raštī, habīb-ol-lāh ebn-e mohammad ‘alī (1819 - 1895) رساله نسبتاً مفصلی است از تقریرات درس استادش، شیخ مرتضی انصاری. مباحثی درباره تقلید از دیدگاه شیعه و تقلید از مجتهد میت و تقلید از مجتهد اعلم و غیره آورده و از علامه وحید بهبهانی مطالبی نقل کرده است. مسلم آن است که نوشته یکی از شاگردان برجسته اوست اما در نسبت مشخص آن اختلاف است. دو تقریر از آن معرفی شده که در پایان رساله تقلید در هر دو تقریر (تقریر کلانتر و تقریر شاگرد دیگر شیخ انصاری) تنبیه بر امور و مسائل مهمی درباره موضوع رساله نوشته شده با این تفاوت که در رساله کلانتر 9 امر است و در تقریر دیگر در نسخه چاپی دو امر و در نسخه‌های خطی 14 امر است. نسخه‌ای دیگر از این رساله جای سخن در مجموعه شماره 11486 کتابخانه مجلس شورا موجود است که اوراق پایان آن با این نسخه یکسان نیست و این هر دو رساله با نسخه چاپی متفاوت است و ده برگ بر آن افزونی دارد. آغاز: الحمد لله رب العالمين ... و بعد فقد اختلف العلماء بعد اتفاقهم على جواز التقليد عند تعذر العلم عدا بعض فقهاء الحلب كابن زهره و جملة من المعتزله فى اشتراط حيوة المفتى فى الاستفتاء فالمعروف ... هو الاشتراط. انجام: بان لا يبعد القول بان زياده الورع في هذا المقامات تقدم على زيادة العلم عكس التقليد فلا تغفل و تدبر و الله الهادی. چاپ: بانضمام مطارح الانظار به طبع رسیده است، [تهران]، سنگی، 1322، جیبی، 104ص [الذریعه 393/4؛ مكتبة امير المومنين 24/1]