اجازة لمحمد بن جعفر كرمانی

● اجازة لمحمد بن جعفر كرمانی / اجازات / عربی ijāzat-un li-muḥammad ibn-i ja’far-i kirmānī نجفی، قاسم، - 1290 قمری najafī, qāsem ( - 1873) اجازه روایت و اجتهاد است به شیخ محمد پسر شیخ جعفر سلطان العلماء بن محمد بن عاشور کرمانی معروف به شیخ رضائی (-1294ق) که به‌نوشته الذریعه تقریر درس پدر خود را در دو جلد و نیز شرحی آمیخته بر خیارات شرایع نوشته (نسخه حاضر ضمیمه اجازات خیارات و برخی بخش‌های تقریرات است). به‌نوشته صاحب الذریعه، حاج ملا باقر، سرگذشت مجاز را در «جنة النعیم» آورده است. فرزند وی شیخ جعفر سلطان العلماء دارای کتابخانه‌ای بزرگ در تهران بوده (که گویا بعداً پراکنده شده) و چندین نسخه از آن که مهر بزرگ و مدور «جعفر بن سلطان العلماء» را جای بجا دارد در کتب مرحوم امام جمعه خویی دیده می‌شود.