تقلید المیت

● تقلید المیت = ذم التقليد = الاجتهاد / فقه / عربی taqlīd-ul mayyit = ḏam-ut taqlīd = al-ijtihād شهید ثانی، زین الدین بن علی، 911 - 965 قمری šahīd-e sānī, zayn-od-dīn ebn-e ‘alī (1506 - 1558) تاریخ تألیف: 5 شوال 949ق پس از پند و اندرز، دوازده دلیل بر عدم جواز تقلید میت اقامه می‌کند. در ابتدا به چند نصیحت دینی پرداخته و خاتمه را به تشویق بر تعلیم فقه اختصاص داده، گویند آن را برای سید حسین بن ابی الحسن موسوی عاملی نگاشته است. کنتوری می‌گوید: شهید این کتاب را برای سید حسین بن ابی الحسن نگاشت و در دیباچه از او چنین یاد می‌کند: «فاعلم ایها الاخ الوفى، البر التقى نفعنی الله بک و نفعک بی ...» صاحب ذریعه می‌گوید: هنگامی که شهید رساله عدم جواز تقلید میت را نگاشت آن را برای سید فضل الله استرآبادی فرستاد پس استرآبادی نیز کتابی به نام «تقلید میت» نگاشت که در آن می‌گوید: «و اما ذکر فی الکتابة الشریفة المرسلة الینا ...» که مقصود وی همین کتاب شهید دوم است. شهید در دیباچه این کتاب نام حسین را نیاورده بلکه در پاسخ به کسی که گله‌گزارانه خواستار تألیف آن کتاب شده می‌گوید: «ای برادر که خدا تو را برای من، و مرا برای تو سودآور سازد، همچنانکه تو در نامه خود به من نوشته‌ای؛ هرگاه ما برای یکدیگر سودمند نباشیم طرف ما حق دارد به رستخیز از ما نزد خدا دادخواهی کند. اینک من در این رساله یک مسأله را برای تو باز می‌گشایم تا گوشه‌ای از حق برادری که شما یادآوری کرده‌ای ادا کرده باشم. آدمی اندرز مستند به استدلال عقلی را نه تنها از دوست بلکه از دشمن نیز باید پذیرا باشد و شایسته نیست که کورکورانه از گذشتگان پیروی کند.» آغاز: اللهم حببنا الى الحق و حببه الینا و جنبنا من الباطل و بغضه الینا ... و بعد فاعلم ايها البر التقى نفعنى الله بک و نفعک بی و جعل حبل اخائنا متصلا ... ان لكل منا على الآخر حقوقا ... و قد اكد ذلك ما ذكره الاخ فی كتابه الینا ... انا ان كتمنا منفعتك طالبتنا يوم القيامة فنحن نذكرهنا وجها واحدا ... . انجام: و اخرجنا عن عداد الجاهلين انه اكرمين الاكرمين ... و ههنا نقطع الكلام ... و وفقه لمرضاته. [الذريعة 392/4]