تفسیر قرآن کریم

● تفسیر قرآن کریم / تفسیر / فارسی tafsīr-e qor'ān-e karīm حسینی مرعشی، محمد بن عبدالمهدی، ق 13 قمری hoseynī mar'ašī, mohammad ebn-e 'abd-ol-mahdī (- 19c) تفسیری مختصر به ترتیب سوره‌ها از بقره تا سوره تکاثر که به ترکیب و تفسیر برخی از آیات و کلمات و احیاناً رخدادهای تاریخی پرداخته است. چند مورد جهت آشنایی: «و اما ینزغنک من الشیطان اما در اصل أن ما بوده و بدخول ماء زائده بران شرطیه نون تأکید بر فعل شرط داخل شده. قوله قوله و اذا لم تأتهم بآیة گویند کفرة هرگاه آن حضرت (ص) آیه بر ایشان می‌خواندی می‌گفتند که دروغ می‌گویی از پیش خود ساخته و چون مدتی می‌گذشت که آیه نمی‌شنیدند با آن حضرت می‌گفتند که چرا دیگر آیه نمی‌سازی. قوله یجعل لکم فرقانا مراد از فرقان هدایت و نوری است که فارق بین الحق و الباطل است. و اذ یمکر بک الآیة گویند این آیة در باب قصه دار الندوة نازل شد و آن چنان بود که قریش با هم در آن خانه اجتماع نمودند و آن خانه قصی به کلاب بود ... قوله کدأب آل فرعون کاف در کدأب کاف اسمی بمعنی مثل و در محل رفع است که خبر مبتداء محذوف باشد بتقدیر دأبهم کدأب آل فرعون و دأب به معنی عادت است. قوله و لقد همت به و هم بها لولا أن رأى برهان ربه یعنی البته و به تحقیق که آن زن خواهش این کار زشت کرد از یوسف و هم بها یعنی یوسف هم خواهش آن کردی اگر نبودی که دید حجت پروردگار خود را از حضرت صادق مروی است که برهان پروردگار او نبوتی بود که حق تعالی به او داده بود که مانع ارتکاب فواحش است و علم شریعتی که صارف از قبایح است و بنابراین اشکالاتی که در این آیه مشهور است مندفع می‌شوند...». [دنا 182/3]