تفسیر العیاشی

● تفسیر العیاشی = تفسیر القرآن الكريم = تفسیر عیاشی / تفسیر / عربی tafsīr-ul ‘ayyāšī = tafsīr-u qur’ān-il karīm = tafsīr-e ‘ayyāšī عیاشی، محمد بن مسعود، - 320؟ قمری ‘ayyāšī, mohammad ebn-e mas‘ūd (- 933) یکی از تفاسیر قدیمی مأثوره است که به ترتیب سور، احادیثی را که از ائمه علیهم السلام درباره آن سوره و آیات آن وارد شده را گردآورده است. در ابتدا نیز روایاتی دربعضی مسائل علم تفسیر آورده است. از این تفسیر فقط از آغاز قرآن تا سوره کهف از دستبرد روزگار سالم مانده و به دست ما رسیده و در تمام نسخه‌های آن زنجیره اسناد روایت را انداخته‌اند و مجلسی در آغاز بحار از این پیش آمد اظهار تاسف نموده است. آغاز: الحمدلله علی افضاله ... قال العبد الفقير ... روى جعفر بن محمد بن مسعود باسانيده عن أبيه ... انجام: التسليم لعلى لايشرك معه فى الخلافة من ليس ذلك له ولا هو من اهله. چاپ: قم، 1381ق، دو جلد، تصحیح هاشم رسولی محلاتی [دنا 172/3 (12 نسخه)؛ الذریعة 295/4]