تفسیر سوره یوسف

● تفسیر سوره یوسف / تفسیر / فارسی tafsīr-e sūre-ye yūsof کوبنانی، مظفر حسین kūbnānī, mozaffar hoseyn از مظفر حسین فتوحی کوبنانی کرمانی که در دیباچه و پایان کتاب از خود نام می‌برد. از اشعار بهره برده و شعرهای آن همه از خود او است. از «منظومه محقق جامی» یاد کرده است و خود نزدیک به زمان او بوده است. فتوحی شیعه و دوستدار خاندان پیغمبر (ص) بوده در خطبه کتاب از امیرالمؤمنین علی (ع) با عنوان «خلیفه منصوص من رب العالمین» یاد کرده، چند جا از حضرت «جعفر صادق علیه السلام» روایت آورده و نیز یک جا در اواخر کتاب پس از چند صفحه که با سجع‌هایی خوش از روزگار شکایت می‌کند و می‌گوید: «کشور فراغی خواهیم که بکام دل مرادی گذارنیم همان به که دست تمسک در عروة الوثقی سلسله علیه عالیه طیبین ائمه هداء معصومین (ص) زنیم». وی در مقدمه نسبتاً طولانیش چنین آورده است: «... به خاطر خاطر رسید که حل الفاظ و معانی برخی از آیات قرآن مجید را به قدر توان که از عهده تحقیقات آن بر آید نقاب از چهره قصص و امر و نهی و وعد و وعید آن بردارد تا از پرتو آن همگان به قدر توان خویش بهره مند گردد و چون سوره یوسف علی نبینا و علیه السلام از سایر سور قرآنی به توصیف احسن القصص امتیاز دارد و حاوی احکام عجیب و نکات غریب و فواید کثیر است و مشتمل بر مصالح دین و دنیا، آثار ملوک، مکر زنان، صبر و شکیبایی در برابر آزار دشمنان، کف نفس از سوء و فحشاء و صعود از حضیض مذلت به اوج رفعت است به تفسیر و توضیح معضلات آن پرداخت». باید بگوییم مفسر به نکات ادبی و بلاغی نیز کاملا توجه دارد و در ذیل تفسیر آیات از ابیاتی که خود سروده است نیز استفاده می کند و بعضا به انواع قرائت هم اشاره دارد. [دنا 167/3]