تفسیر سوره یوسف

● تفسیر سوره یوسف = سیر و سلوک / تفسیر / فارسی tafsīr-e sūre-ye yūsof = seyr va solūk صدرالشریعه sadr-oš-šarī‘e تفسیر عرفانی و اخلاقی گزیده‌ای است بر سوره یوسف. مؤلف که نام خود را «صدرالشریعه» نهاده است، دانسته نشد که کدام یک از مشهورین به این لقب است: «احمد بن عبیدالله» درگذشته به سال 630 یا «عبیدالله بن مسعود»، یا یکی از اعقاب او؛ به هر حال مؤلف شعر پارسی نیز می‌سروده و تخلص وی «صدر» بوده است: «صدر» متاع کاسد بس فاسد تو را ×× جز فضل بی نهایت یزدان که می‌خرد. آغاز: الحمدلله الذی هدانا من الضلال القدیم و الصلوة علی حبیبه صاحب الخلق العظیم و علی آله و أصحابه ... محرر این سطور، الداعی المدعو بصدر الشریعة می‌گوید: بحکم این آیت واجبست هر کس از قصه یوسف و برادران او بقدر فهم خود حظی برگیرند و بنظر اعتبار در آن احوال ... انجام: مسکینان را نیز بخطاب ادخلوها بسلام آمنین مشرف گرداند و چنانچه چشم یعقوب بجمال یوسف روشن گشت چشمهای ما را بلقای خویش روشن گرداند. بمحمد و آله [دنا 166/3]