تفسیر سورة یس

● تفسیر سورة یس / تفسیر / عربی tafsīr-u sūrat-i yāsīn شیرازی، نورالدین عبدالرحمن، ق9 قمری šīrāzī, nūr-od-dīn ‘abd-or-rahmān (- 15c) تفسیری است از سوره مبارکه یس که مالک نسخه محمد قاسم بن حیدر اسد، در قرن دهم بر روی ورق اول، مؤلف را، چنین معرفی کرده است: «تصنیف حضرت شیخ نورالدین عبدالرحمن شیرازی رحمه الله ...». تشابه این نام با نام نورالدین عبدالرحمن جامی شاعر و عارف قرن نهم هجری، باعث شده است که در چاپ نخست فهرست، این دو نام در هم آمیخته گردند و به صورت: «نورالدین عبدالرحمن شیرازی معروف به جامی» در آیند و آقای منزوی نیز در فهرست خود آن را با تردید از جامی دانسته اند و حال آن که مصنف در جایی چنین می گوید: «و روی ایضا شیخنا وجدنا شیخ الشیوخ الاسلام سلطان المفسرین و المحدثین معین الحق و الشریعه و الدین ابوالقاسم جنید الشیرازی طاب ثراه فی مصنفه المسمى بالدرة الکریمه» و در جای دیگر چنین آورده است: «و در کتاب جد ما الامام الهمام صاحب الکشف و الالهام سلطان المتشرعین الشیخ الحاج رکن الشریعه و الدین منصور راست گو قدس سره از ابی بن کعب چنین مروی است» و با توجه به آنچه در بالا مذکور شد، دیگر شکی باقی نمی ماند که مصنف از علما و مفسرین قرن نهم و از اعقاب «ابوالقاسم معین الدین جنید شیرازی» صاحب «شد الازار فی حط الاوزار عن زوار المزار» متوفای 791 هجری است و نمی تواند با جامی یکی باشد. علاوه بر موارد مذکور، در این تصنیف از اشعار جنید شیرازی زیاد شاهد آورده شده است. [دیوان جنید شیرازی به وسیله مرحوم سعید نفیسی چاپ شده است ولی اشعاری که در این تفسیر از جنید نقل شده است در آنجا دیده نمی شود و این تفسیر از این جهت هم می تواند مکمل آن دیوان باشد حائز اهمیت است.] (اردلان) آغاز: بسمله. مفسران خطاب رحمانی و محققان کتاب صمدانی این سوره یس را از مکیات شمرده اند. انجام: لقد اقبلت الدنیا علی فما ادری ای اصفها. صدق الله العلی العظیم ... چاپ: با تحقیق غلامحسین حجتی نیا، در دفتر دوم مجموعه رسائل خطی فارسی، بنیاد پژوهشهای آستان قدس رضوی، زمستان 1368ش، صص 149 تا 205 [رک: شدالازار. ص 198 و شیرازنامه. ص 143 ونیز دیوان جنید شیرازی. ص 25؛ دنا 165/3]