تفسیر سورة الفاتحة

● تفسیر سورة الفاتحة / تفسیر / عربی tafsīr-u sūrat-il fātiḥa عبدالرزاق کاشی، عبدالرزاق بن احمد، - 736 ؟ قمری ‘abd-or-razzāq-e kāšī, ‘abd-or-razzāq ebn-e aḥmad (- 1336) تفسیری است مختصر و عرفانی بر سوره فاتحة الکتاب و در انتساب آن به عبدالرزاق کاشی تردید وجود دارد و برخی آن را از قونوی پنداشته‌اند و در نوشته نسخه کتابخانه سلطنتی مؤلف عبدالرزاق لاهیجی (-1071ق) آمده که مسلم غلط است؛ گرچه سبک نگارش و مذاق مؤلف با کاشانی نزدیک است. او در چند مورد به روایات منقول از امام صادق علیه السلام استناد جسته و نام چند تن از قدماء و عرفا و متصوفه از قبیل جنید و واسطی و ابوعلی جرجانی و بایزید بسطامی و دیگران را می آورد. آغاز: بسم الله الرحمن الرحيم. الحمدلله الحامد المحمود الواجد الموجود الشاهد المشهود الذی ليس له كفو. لا والد و لا مولود ... و بعد فهذا بعض ما سنح لى من الفتوحات الغيبية و المكاشفات العينية في معنى الفاتحة. اعلم ان الباء في بسم الله الرحمن الرحيم للدلالة على السببية كما فى قولك كتبت بالقلم و معناه ان الحق ابدا الخلق و اعاد بواسطة انجام: و بيان ذلك لا تحتمله المختصرات فلنكتف بهذه الخاتمة من تفسير سورة الفاتحة جعلها الله للمتصفحين وسيلة الاهتداء و للمهتدين ذريعة الاجتباء و الحمد لله رب العالمين و صلى الله على نبينا محمد المصطفى صلاة دائمة النور الى يوم البعث و النشور و سلم و تسليما دائما ابدا كثيرا و على آله الطيبين الاطهار. چاپ: با تصحیح محمد حسین درایتی، گنجینه بهارستان، بخش علوم قرآنی و روائی-2، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، تهران، زمستان 1383ش، صص 25- 72 [دنا 150/3 (10 نسخه)]