تفسیر سورة السجدة

● تفسیر سورة السجدة / تفسیر / عربی tafsīr-u sūrat-is sajda صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979 - 1050 قمری sadr-od-dīn-e šīrāzī, mohammad ebn-e ebrāhīm (1572 - 1641) تفسیری است فلسفی - عرفانی که مؤلف پس از ذکر آیات به مباحث قرآنی همچون قرائت، اعراف و قواعد صرفی نیز پرداخته است؛ با عناوین: کشفیة، مکاشفة، تبیان و تلویح عرشی. در میانه بیت‌هایی به فارسی دارد. آنجا که درباره نماز جمعه سخن می‌گوید، آمده است: «چون ظهور دین پیغمبر شدی ×× دین توحید خدا ظاهر شدی ...». جایی دیگر به خامه نویسنده افزوده شده است: «و قد نظمنا ابیاتاً فی شرح هذا الکلام فی مثنویتنا المسماة به خلاصی نامه: هست ارکار کان جهان، جان چهار ×× عقل و نفس و روح و طبع بی قرار.» آغاز: بسملة، الحمدلله الذی انزل من السماء علمه و قدرته کتابا الهیا یهدى الى النور و رزقا سماویا فیه غداء للأرواح و شفاء للصدور ... و بعد، اعلم ایها الطالب لدرک حقایق القرآن و الراغب الى سلوک درجات سماء الایمان بقدم العلم و العرفان و بمقتضى احکام انجام: قال رسول الله من قرأ الم تنزیل فی بیته لم یدخل الشیطان بیته ثلاثة أیام و عدد آیها تسع و عشرون آیة بصری ثلاثون عند الباقین و الاختلاف فی الآیتین الم کوفی حدید حجازی شامی و هی مکیة ما خلا ثلاثة آیات منها فانها نزلت بالمدينة و هی افمن کان مؤمنا کمن کان فاسقا لا یستوون ... چاپ: طهران، سنگی، 1322، رحلی، (اسرارالآیات و انوار البینات: صص 375-407) [دنا 148/3 (19 نسخه)؛ الذریعة 336/4 و 344/4 و 337/4؛ ریحانة الأدب 419/3؛ مکتبة امیر المومنین 240/1]