تفسیر سورة الاعلی

● تفسیر سورة الاعلی / تفسیر / عربی tafsīr-u sūrat-il a‘lā صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979 - 1050 قمری sadr-od-dīn-e šīrāzī, mohammad ebn-e ebrāhīm (1572 - 1641) تفسیر فلسفی و عرفانی مختصری است بر سوره مبارکه اعلی با عناوین «تسبیح - تسبیح»: تسبیح 1. الاستدلال علی تقدس ذاته و تجرده بخلق الحیوان؛ 2. الاستدلال علی عنایته و حکمته و تنزیهه و تمجیده بوجود النبات و احواله؛ 3. الاستدلال علی تمجد ذاته و تنزه صفاته عن النقایص الامکانیة؛ 4. الاشارة الی اختلاف نفوس الخلق فی السعادة و الشقاوة بحسب کمال العلمی؛ 5. الاشارة الی اختلاف الخلق بحسب العادة و الشقاوة العملتین فی الآخرة؛ 6. تقریر امر المعاد و اختلاف حال الناس بحسبه؛ 7. معرفة الالهیات و النبوات و المعاد. آغاز: سبحانک اللهم و تبارک اسمک و تعالی ذکر و عظمت قدرتک و علت کلمتک ... و بعد فهذه جملة من نکات قرآنیة ذوقیه و دقایق فرقانیة کشفیة شوقیه من اذواق السالکین الی الملکوت الاعلی اشواق الصاعدین الی درجه الوصول متعلقه بسوره الاعلی ... انجام: و صعد بناء المساعدة العلم و التقوی الی منبع النور و دار الرحمة و السرور انه ولی الجود و غایة الوجود و صلی الله علی مظهر الاسم الاعظم و صاحب القیل الأقوم محمد و اهل بیته المقدسین علیهم أجزل تسلیمات المصلین و کتب هذه السطور مؤلفها چاپ: تهران، سنگی، بی ناشر، 1312ق، وزیری، 27ص (صص 270-296)؛ درالخلافه طهران، 1305ق، 23ص؛ وزیری؛ طهران، سنگی، 1322، رحلی (اسرارالآیات و انوار البینات: صص 598-607) [کتاب‌شناسی ملاصدرا ص 66-69؛ الذریعة 278/4و 336/4؛ ریحانة الأدب 419/3؛ مکتبة امیر المومنین 239/1؛ دنا 139/3 (27 نسخه)]