تفسیر سوره اخلاص

● تفسیر سوره اخلاص / تفسیر / فارسی tafsīr-e sūre-ye exlās ؟ نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، 597 – 672 قمری nasīr-od-dīn-e tūsī, mohammad ebn-e mohammad (1201 - 1274) تفسیر مختصری است برای این سوره در چند سطر، مانند تفسیر سوره عصر که خواهد آمد و چون بسیار کوچک است همه آن را در اینجا می‌آوریم: «بسم الله الرحمن الرحیم و بک ثقتی یا کریم. کتاب تفسیر سورة الاخلاص، من تألیف مولانا نصیرالحق و الدین محمد الطوسی رحمه الله. توحید بنفی وجود متماثل در ماهیت و متکافئی در قوت متصور شود و متماثل در ماهیت و متکافئی در قوت یا متاخر بود در رتبت بمثابت معلول بل ولد، و یا متقدم بمثابت علت بل والد، و یا مع بمثابت مقارن بل کفو تمهید قاعده توحید که بقل هو الله احد تقدیم یافت، بل والد لم یلد که مقتضی نفی اول است، و لم یولد که نفی صنف دوم است و لم یکن له کفوا احد ما که مقتضی نفی صنف سوم است موکد است. و الله اعلم بحقایق الامور و الصلاة علی نبیه و آله». تفسیری دیگر و عربی از سوره اخلاص به خواجه منتسب شده، که از آن ابن سیناست و انتساب آن به خواجه صحیح نیست. آنچه امکان انتساب دارد همین متن فارسی در تفسیر این سوره است. مرحوم مدرس رضوی در آثار و احوال خواجه از تفسیر سورة الاخلاص او به عربی یاد می‌کند و نمونه‌ای می‌آورد که نشان‌دهنده آن است که همان تفسیر ابن سیناست. [دنا 135/3 (10 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 28/1]