تفسیر سورة الاخلاص

● تفسیر سورة الاخلاص = تفسیر سورة التوحید / تفسیر / عربی tafsīr-u sūrat-il ixlāṣ = tafsīr-u sūrat-it tawḥīd ابن سینا، حسین بن عبدالله، 370؟ - 428 قمری ebn-e sīnā, ḥoseyn ebn-e ‘abd-ol-lāh (981 - 1038) در تفسیر سوره اخلاص و نسبت به تفسیر سوره فلق و ناس مفصل‌تر و دارای یک «خاتمه» در اشاره به حقایقی است که از این سوره استفاده می‌شود و چنانچه از قراین به دست می‌آید این رساله جداگانه تألیف شده و از تفسیر آن دو سوره مجزی است؛ و در نسبت آن به شیخ جای تردید است. دوانی در تفسیر همین سوره از این تفسیر ابن سینا بند بند آورده است. آغاز: بسملة، قوله جل جلاله قل هو الله الهو المطلق هو الذی لایکون هویته موقوفة علی غیره فان کل ما هویته مستفادة من غیره فمتی لم یعتبر غیره لم یکن هو هو انجام: و لما کان الغرض الأقصی من طلب العلوم بأسرها معرفة ذات الله وصفاته و کیفیة صدور افعاله عنه و هذه السورة دالة علی سبیل التعریض و الایماء علی جمیع ما یتعلق بالبحث عن ذات الله تعالی لا جرم کانت معادلة لثلث القرآن فهذا ما وقفت علیه من أسرار هذه السورة. چاپ: در حاشیه شرح الهدایه در سال 1313 (چاپ سنگی، تهران)؛ در رسائل، جلد اول (قم، انتشارات بیدار: 1400ق) [دنا 133/3 (94 نسخه)؛ الذریعه 335/4 رقم 1436 و 338/13؛ مشار عربی 202؛ ریحانة الادب 582/7؛ فهرست مصنفات ابن سینا مهدوی 65؛ مکتبة امیر المومنین 238/1؛ الاوقاف العامة بغداد 65/1] شرح و حواشی: 1- تفسیر سورة التوحید (ترجمه)؛ رودباری، فخرالدین بن احمد (-13)