تفسیر اسماء الحسنی

● تفسیر اسماء الحسنی / شعر، اسماء الله / فارسی tafsīr-e asmā'-ol hosnā از: گدا؛ مثنوی عرفانی است در شرح و تفسیر اسمای حسنای الهی. مؤلف اسمای حسنی را به ترتیب ذکر نموده و به صورت منظوم تفسیر می‌کند و در اثنا آیاتی از قرآن کریم و احادیث حضرت پیامبر (ص) را نیز تفسیر می‌کند. شاعر در این منظومه به «گدا» تخلص می‌کند. این منظومه غیر از مثنوی رائیه «تحفة النصائح» یوسف گدا است که در پند و اندرز در هشت باب سروده شده و در منزوی (4: 2721)، گنج بخش، منزوی (3: 1577)، گنج بخش، محمد حسین تسبیحی (1: 110) معرفی شده است. گرچه احتمال اتحاد مؤلف بعید نیست.