تفسير آية النور

● تفسير آية النور / تفسیر / عربی tafsīr-u āyat-in nūr تهرانی نجفی، هادی بن محمد امین، - 1321 قمری tehrānī najafī, hādī ebn-e mohammad amīn (- 1903) تفسیری است عرفانی و فلسفی بر آیه شریفه «الله نورالسموات و الأرض» که با استناد به آیات و روایات و اقوال علما به تبیین آن پرداخته و رد و ایراد نیز دارد. آغاز: بسملة، قوله عز من قائل الله نورالسموات و الأرض النور ماهيته و اجمالا كائنة فی الظهور و ان كانت ذاته على التفصيل مجهولا و من المعلوم انه كسائر الحقايق من اقسام الممكنات و هو جل ذكره منزه عنه فالمعنى انه جل ذکره یهتدی به و ينجلى بارشاده ظلمات الجهل و لو بوسائط كما ان النور كذلك انجام: فنبه عز و جل علی ان ما ینزله فى من جعله نورا فی زمان نزول الآيات اذا جعل له مثلا او انزل فيه آية فليس على ما انزل فى الذين خلوا من قبل و فى الأحكام او المواعظ ... الحسن و الحسين و اولادهما من ولد الحسين ... آمين رب العالمين. چاپ: ایران، سنگی، 1319، جانمازی، 152ص [دنا 113/3 (7 نسخه)؛ الذریعة 334/4؛ ریحانة الادب 358/1]