تفسير آية الكرسی

● تفسير آية الكرسی / تفسیر / عربی tafsīr-u āyat-il kursī رشتی، کاظم بن قاسم، 1212 – 1259 قمری raštī, kāzem ebn-e qāsem (1798 - 1843) تفسیری باطنی است که به تأویل خاصی از آیات می‌پردازد. این کتاب را در سفر حج هنگامیکه بیست سال از عمر مؤلف گذشته، تألیف کرده و در کلمه و جمله اول از طریق ظاهر و روش معمول مفسران بحث می‌کند و پس از آن با استفاده از تأویل و روش باطنی مفصلی را ذکر می‌کند. مؤلف در مقدمه می‌نویسد: برخی از نکات دقیق آیة الکرسی را که مفسران و شارحان درک نکرده‌اند به روش تأویل و باطن شرح کردم و آنچه ظاهر بود متعرض نشدم زیرا دانشمندان مطالب بسیار به طریق ظاهر در اطراف این آیه نوشته‌اند و نیاز به این‌گونه بحث‌ها نیست و برای قشری‌ها کفایت می‌کند. این تفسیر بسیار مفصل و بیش از آیه کریمه «له ما فی السموات و الارض» نگاشته نشده است. آغاز: الحمدلله الذی اخلی افئدة العارفين لتجليات ظهوره و انار قلوب السالکين لاشراقات نوره ... اما بعد، فيقول العبد المسکين ... ابن محمد قاسم محمد کاظم الهاشمى النبوى العلوى ... ان هذه کلمات وجيزه كتبتها على آية الكرسى. چاپ: تبریز، 1271ق [الذريعة 331/4؛ مشار عربی /197؛ فهرست مشایخ شیخیه /331؛ دنا 108/3 (15 نسخه)]