تفسیر آیة الکرسی

● تفسیر آیة الکرسی / تفسیر / عربی tafsīr-u āyat-il kursī جرجی، سلیمان بن تنکریقلی، ق 12 قمری jorjī, soleymān ebn-e tankrīqolī (- 18c) تفسیری است حکمی و عرفانی که در آن به «ذوق التأله» نیز اشاره کرده است. در این تفسیر از «قدوة المحققین جمال الملة والدين مد ظله العالى على العالمین» یاد شده است که گویا همان آقا جمال خوانساری (- 1121ق) باشد و مکرر آمده است «قال الفيض ره» که ملامحسن فیض (- 1091ق) است و نیز آمده است «قال الفاضل المحقق الاصفهانی مولانا محمد باقر ابن مجلسی ره» و مکرر آمده «قال صاحب البحار» پس معلوم می‌شود که پس از مرحوم مجلسی دوم ملامحمد باقر بن محمد تقی (- 1111ق) این تفسیر نگاشته شده است و از آقا رضی قزوینی (- 1096ق) یاد کرده است. در کتابخانه آستان قدس رضوی تفسیری است تحت عنوان «تفسیر جرجی» از شیخ سلیمان جرجی که تنها بخش تفسیر آیه الکرسی این تفسیر در آن موجود است و در آن نیز از فیض کاشانی و علامه مجلسی یاد شده است، و باید دید که بین نسخه موجود ما و نسخه کتابخانه رضوی مشابهتی هست یا اینکه مفسر این نسخه شخص دیگری از قبیل نوه ملاصدرا شیرازی و ... می‌باشد. آغاز: بسمله الله مبتدء خبره قوله - لا اله الا هو المستحق للعبادة لا غير یعنی ان الاله هو القادر على ما اذا فعله كان مستحقا للعبادة لانه تعالى كان الهاً في الازل و ما كان معبوداً و لانه اثبت معبودا سواه [دنا 107/3]