تفسیر آیة ابتلاء

● تفسیر آیة ابتلاء / تفسیر / عربی tafsīr-u āyat-i ibtilā’ رضوی همدانی، محمد حسن بن عبدالرحیم، ق13 قمری razavī-ye hamedānī, mohammad hasan ebn-e ‘abd-or-rahīm (- 19c) تفسیر آیه 155 و 156 سوره بقره «و لنبلونکم بشیء من الخوف و الجوع» است به مشرب عرفانی و استشهاد به احادیث. دارای دو «مقدمه»: مقدمه اول شامل هفت «فصل» و یک «خاتمه» شامل: ظاهر و باطن قرآن، نحوه جذب بنده به خدا و تثبیط و موانع آن، و خاتمه در آثار توحید در عالم؛ مقدمه دوم دارای دو «فصل» است که مقدمه پیوستن به خدا، دریافت پیام الهی و چگونگی رسیدن پیام خداوند به پیامبر، و برای پیام خدا سه مرتبه: ظاهر، باطن و باطن الباطن معتقد است. نوشته‌ای آمیخته به آیات و روایات و برداشت‌های خاص که بسیار متکلفانه و بعضاً نامعلوم است که شاید نتوان نام تفسیر بر آن نهاد. آغاز: الحمد لله الذى جعل حمده فاتحا للامور و خاتما لتمام الظهور حمدا كما وصف به نفسه لا یبید الدهور و لایبلی بمضی الایام و الشهور حمدا بکل لسان یحوی کل زمان و مکان لایحصی عدده و لایقطع مدده انجام: نعم استشفع به الى نفسه و صلى الله على محمد و آله الاطیاب الذین الیهم الایاب و علیهم الحساب. چاپ: با تصحیح محمد تقی خادم، آفاق نور، شماره 5، مؤسسه معارف اسلامی امام رضا، قم، بهار و تابستان 1386ش [دنا 99/3]