التفسير

● التفسير / تفسیر / عربی، فارسی at-tafsīr فراهی، معین الدین بن محمد، - 909؟ قمری farāhī, mo‘īn-od-dīn ebn-e mohammad (- 1504) گویا از معین الدین محمد بن حاج محمد فراهی. تفسیری است که قسمت عرفانی آن نیز زیر عنوان «بسط الکلام» می آید و خود آن هم به عنوان‌های «وجه» و «لطیفه» و «اشاره» تقسیم می‌شود. شعرهای فارسی از خود مفسر و کمال خجندی و عراقی در آن دیده می‌شود. گاهی هم می‌گوید: «ارباب اشارت گویند». بندهای بسیاری از آن به فارسی است. شاید «بحرالدرر» فراهی باشد که در چند دفتر است به فارسی و عربی و نسخه از آن در بانکیپور هست. [الذریعة 37/3؛ استوری 11/1 و 1295؛ بروکلمان ذیل 278/2؛ دنا 82/3]