تعوید اللسان بتجويد القرآن

● تعوید اللسان بتجويد القرآن / تجوید / فارسی ta‘vīd-ol lesān be-tajvīd-el qor’ān موسوی جزائری، احمد بن حسین، - 1384 قمری mūsavī jazā’erī, ahmad ebn-e hoseyn ( - 1965) تاریخ تألیف: پنج‌شنبه 11 ذیقعده 1319ق؛ محل تألیف: نجف اشرف کتاب در یک «مقدمه» و دوازده «باب» و یک «خاتمه» می‌باشد، گویا پاکنویس همان نسخه شماره 7178 مرعشی است، که با دگرگونی‌هایی در این نسخه تنظیم شده است و اندکی در ابواب با آن متفاوت است و محتمل است دو تحریر باشد: مقدمه: در مجملی از فضایل قرآن؛ باب 1. معرفت دندان‌ها و حروف و مخارج آنها؛ 2. احوال قراء سبعه؛ 3. ادغام و اظهار و قلب و اخفاء؛ 4. احکام اماله؛ 5. تفخیم و ترقیق؛ 6. مد و قصر؛ 7. صله هاء ضمیر و میم جمع؛ 8 احکام همزه؛ 9. بیان وقف؛ 10. رسم خط مصحف شریف؛ 11. استعاذه و بسمله؛ 12. بیان فرش حروف؛ خاتمه: در مجملی از آداب تلاوت قرآن. آغاز: الحمدلله الذی نزل من القرآن ما هو شفاء ... و بعد چنین گوید عبد خاطی عاصی ... الموسوى النسب و الجزایری الاصل و التسترى المسقط و النجفى المسكن بحمدالله و المنن انشاء الله ... که پوشیده و مخفی نیست که از جمله افضل عبادات و اکمل طاعات تلاوت قرآن مجید. [دنا 76/3؛ الذريعة 227/4]