تعریف عصمة (رسالة فی)

● تعریف عصمة (رسالة فی) / کلام و اعتقادات / عربی taʻrīf-u ‘iṣma (r.-un fī) نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، 597 - 672 قمری naṣīr-od-dīn-e tūsī, mohammad ebn-e mohammad (1201 - 1274) گفتاری است کوتاه در تعریف عصمت و جزء فوائد ثمانيه مؤلف است. این گفته خواجه بر گرفته از سید مرتضی است که عصمت را لطف خدایی می‌داند و در پایان کلمات المحققين (جلد 2 چاپ 1315) دیده می‌شود. خواجه در رساله امامت و در تجرید مقصد 5 مسئله دوم و در فصول و قواعد العقاید از عصمت گفتگو کرده است. (دانش پژوه) آغاز: همه متن این است: العصمة هى ان يكون العبد قادرا على المعاصى غير مريد لها مطلقا و عدم اردته او وجود صارفة يكون من الله تعالى لطفا في حقه فهو لايعصى الله لا لعجزه بل لعدم اردته او يكون صارفة غالبا على اردته فوقوع المعصية منه ممكن بالنظر الى قدرته و ممتنع بالنظر الى عدم ارادته او لكون صارفة غالبا على ارادته. [دنا 41/3؛ احوال و آثار خواجه: 289]