تعریفات

● تعریفات = ده فصل / ادبیات / فارسی ta‘rīfāt = dah fasl عبید زاکانی، عبیدالله، - 772 قمری ‘obeyd-e zākānī, ‘obeyd-ol-lāh ( - 1371) تاریخ تألیف: مورخ 726 (=شکور) از معروف‌ترین رسائل فکاهی و انتقادی عبید زاکانی است در ده «فصل»: 1. دنیا و ما فیها؛ 2. ترکان و اصحاب ایشان؛ 3. قاضی و متعلقات آن؛ 4. مشایخ و ما يتعلق آن؛ 5. خواجگان و عادات ایشان؛ 6. ارباب پیشه و اصحاب مناصب (شهرآشوب)؛ 7. شراب؛ 8. جنگ؛ 9. کدخدایی؛ 10. حقیقت مردان و زنان. (احمد منزوی) آغاز: شکر و ثنا حضرت خالق را که نوع انسان را نعمت نطق ... الدنیا: آنچه که هیچ آفریده ای در وی نیاساید. العاقل: آنکه به دنیا و اهل او نپردازد. الکامل: آنکه از غم و شادی منتقل (منفعل) نشود ... انجام: القواد: مقرب ملوکوک. المشکور: سعی او و این مختصر بلفظ مشکور ختم شد. چاپ: تهران، 1343ش، در کلیات عبید زاکانی، پرویز اتابکی، صص 315-320 [دنا 37/3 (17 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 396/6]