تضمین دوازده بند محتشم

● تضمین دوازده بند محتشم / شعر / فارسی tazmīn-e davāzdah band-e mohtašam واعظ، میرزا رفیعا، قرن 11 قمری vā‘ez, mīrzā rafī‘ā (-17c) وابسته به: دوازده بند محتشم؛ محتشم، علی بن احمد (-996ق) اشعاری است زیبا و سوزناک، در تخمیس و تضمین دوازده بند مشهور محتشم کاشانی (درگذشته 996ق) در مرثیه حضرت امام حسین بن علی علیهما السلام. نسخه‌ای از آن، در فهرست کتابخانه مجلس شورای اسلامی (10/1: 369) آمده و شاعر آن، میرزا رفیعای واعظ، دانسته شده و تاریخ کتابت آن، قرن 11ق است. رفیعای واعظ، ظاهراً، غیر از، محمد رفیع الدین واعظ قزوینی، شاعر نامدار قرن 11ق و صاحب دیوان است که چاپ شده و تخلص او واعظ است، لیکن تخلص شاعر نسخه حاضر، رفیع است، در ابیات پایانی آمده است: کلک رفیع زد چه دم از ماتم حسین ×× خواهد شفای داغ دل از مرهم حسین. (سید محمود مرعشی) آغاز: باز این چه بارش است که در ابر ماتم است ×× باز این چه ریزش است که در چشم پرنم است ... انجام: تا چرخ سفله بود خطایی چنین نکرد ×× با هیچ آفریده جفایی چنین نکرد [دنا 17/3]