تصوف نوربخشیه

● تصوف نوربخشیه / عرفان و تصوف / فارسی tasavvof-e nūrbaxšīye محل تألیف: گیلان مقاله ای است اثر خامه یکی از عرفای امامیه مقیم گیلان و از مردم قرن هشتم قمری به بعد است. در آغاز گفتار مقال آورده است: «که در این عصر مبطلان بسیار شده و باطل را به لباس حق پیچیده و شریعت را بر انداخته و عوام الناس را از راه برده و از دین و مذهب باز داشته خصوصاً در این جیلان و این فقیر بیچاره را لازم آمده که مراتب و مقام ایشان را عیان کند تا معلوم شود بر ملوک و سلاطین و اهل دانش و بینش که حق کدامست و باطل کدام». پس از این بذکر منازل و مقامات سلوک از خروج عالم طبیعت تا دخول به عالم تجلیات و نور و وصول به علم الیقین و عین الیقین و حق الیقین به تحریر و طلا. (مهدی ولائی) آغاز: بسمله، الحمدلله الذی نور قلوب العاشقین بنور تجلیات ذاته و صفاته و زین فواد العارفین ... اما بعد غرض از تحریر این رساله انستکه در این عصر مبطلان بسیار شده ... انجام: بدین مراتب نتوان رسید الابذكر الله كما قال النبی (ص) افضل العبادات الدينية الصلوات فانها عمود الدين فانها عمود الدین و افضل الصلوات ذكر الله، كما قال الله تعالى اقم الصلاة لذكرى. و الله اعلم [دنا 15/3؛ فهرستواره منزوی 221/7]