التصور و التصدیق

● التصور و التصدیق / منطق / عربی at-taṣawwur wa-t taṣdīq صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979 - 1050 قمری sadr-od-dīn-e šīrāzī, mohammad ebn-e ebrāhīm (1572 - 1641) تحقیقی است در تصور و تصدیق با استناد به گفته‌های ابن سینا و بعضی دیگر و رد و ایراد در آنها. در آن از سخنان قطب رازی در شرح شمسیه و شرح مطالع و رساله تصور وتصدیق و سهروردی و ابن کمونه خرده گرفته است. مشتمل بر دو «مقدمه» و پنج «فصل»: فصل: فی العلم و تعریفه؛ فصل: فی تقسیم العلم الى التصور و التصدیق؛ فصل: فی تقدیر الحق و المذاهب الأربعة؛ فصل: فی تأیید الحق بعبارات القوم؛ فصل: فی جواز تقسمی العلم. آغاز: تصورنا آیاتک و صدقنا برسالاتک و آمنا بحججک و بیناتک فاهدنا سبیل رحماتک و اغذ من سر نعمائک ... محمد المشتهر بصدرالدین هذه رسالة متضمنة لتحقیق التصور و التصدیق و تعریفهما کتبتها بالتماس بعض الخلال انجام: مع انهم قائلوا بان الوجود امر بسیط لاجنس و لا فصل له فلاحـدله و لا یعرضه العموم و الکلیة و ادراک ذلک یحتاج الى لطف قریحة فهذا ما سنح لنا فی باب التصور و التصدیق و الله ولى الهدایة و التوفیق. چاپ: دارالخلافه طهران، سنگی، بی ناشر، 1311ق.، خشتی، 30ص، (در انجام جوهر النضید فی شرح منطق التجرید) [کتابشناسی جامع ملاصدرا ص 297؛ الذریعة 198/4؛ ریحانة الأدب 419/3؛ دنا 12/3(23 نسخه)؛ مشار عربی ص 452]