التسامح فی ادلة السنن

● التسامح فی ادلة السنن / اصول فقه / عربی at-tasāmuḥ fī adillat-is sunan انصاری، مرتضی بن محمد امین، 1214 - 1281 قمری ansārī, morteza ebn-e mohammad amīn (1800 - 1865) «تسامح در ادله مستحبات» یکی از مسائل اصول فقه است که در رساله حاضر به صورت استدلالی مورد بحث قرار گرفته است. شامل شش ایراد: [اول] «الفرق بين المسئلة الاصولية و الفروعية ... [السادس] و منها ان هذه الاخبار لو نهضت للدلالة على الاستحباب بمجرد ورود الرواية الضعيفة» و نوزده تنبیه: «الاول انه اذا احتمل العقل المذكور التحريم احتمالا غير مستند الى رواية او فتوى فقيه ... التاسع عشر ظاهر الاصحاب عدم التفصيل في مسئلة التسامح بين ان يكون الفعل من مهيات العبادات المركبه المخترعه». این رساله به شیخ انصاری نسبت داده شده و با توجه به نقل گفته‌های شیخ بهائی، صاحب مدارک، وحید بهبهانی و تابعین ایشان در مواضع مختلف رساله، انتساب مذکور صحیح به نظر می‌رسد. آغاز: پس از بسمله و خطبه مختصر: المشهور بين اصحابنا و العامة التسامح في ادلة السنن بمعنى عدم اعتبار ما ذكروه من الشروط للعمل باخبار الاحاد من الاسلام و العدالة و الضبط في الرواية الدالة على السنن فعلا او تركا انجام: الا ان الاستاد الشريف تغمده الله بغفرانه فصل و منع التسامح فى الاول و الذى بالبال مما ذكرنا لسانا في وجه التفصيل چاپ: طهران، سنگی، 1305، جیبی، بدون شماره صفحه؛ به سال 1374 در جزء انتشارات کنگره شیخ انصاری با تحقیق به چاپ رسید. [دنا 1168/2]