ترجیع بند در مدح حضرت علی بن ابیطالب (ع)

● ترجیع بند در مدح حضرت علی بن ابیطالب (ع) / شعر / فارسی tarjī‘-band dar madh-e hazrat-e ‘alī ebn-e abī-tāleb ترجیع بند زیبا و نیکویی است در هفت قطعه در مدح امیرمؤمنان، حضرت علی بن ابیطالب (ع). شاعر در مقدمه کوتاهی که در آغاز آن آورده، می‌نویسد: «... چون این اقل عبادالله راقم الحروف المتخلص بالمفتی در زمان شباب و اوان تحصیل علوم و آداب گاهی به انشاء شعر از قصاید و غزلیات و رباعیات می‌پرداختم و چون خود را در عالم سخن صاحب استعداد نمی‌دیدم و در مقابل فصحاء و شعراء در خود طبعی و وقعی نمی‌یافتم قبیح داشتم که جمع‌آوری اشعار ناقابل خود نموده در دیوانی منطبع سازم و خود را صاحب دیوان دانسته در عداد عرفاء محسوب نمایم ولی چون این مجموعه نمونه کشکولی است که باید در وی هر متاعی ریخته آید ترجیع‌بندی که در مدح مولای متقیان امیر مؤمنان علیه صلوات الله الملک المنان سرودم مناسب دیدم این کشکول گدایی را به این جواهر آبدار و لؤلؤ خوشگوار متحلی و چون گنجینه شاهی بدین در گرانبها متجلی نمایم تا یادگاری باشد، امید از صاحبان فضل و هنر اگر نقصی ملاحظه فرمایند بعین عنایت اغماض نمایند. اول: صبح شد ای ...». در الذریعة 1085/9 و فرهنگ سخنوران 557-558 از چند شاعر «مفتی» نام، یاد شده و ندانستیم ناظم این ترجیع بند، کدامیک از آنان است و شاید شخص دیگری باشد.